Në mjekësinë bimore, luleradhiqja dhe artiçoka njihen si dy prej bimëve më të fuqishme për tretjen. Shkencëtarët i quajnë “choleretic”, sepse nxisin sekretimin e bilës lëngut që shpërbën yndyrnat dhe lehtëson punën e mëlçisë dhe temthit.
Studimet tregojnë se përdorimi i tyre mund të ndihmojë:
• të ulë ndjesinë e rëndesës pas vakteve,
• të parandalojë kapsllëkun,
• të lehtësojë fryrjen dhe dhimbjet që vijnë nga temthi kronik.
Kombinimi më i fuqishëm
• Çaji i luleradhiqes i bërë nga rrënjët ose gjethet e thata, ndihmon në pastrimin e mëlçisë dhe drenimin e temthit.
• Ekstrakti i artiçokës përdoret shpesh si suplement ose çaj, me efekt mbrojtës ndaj mëlçisë dhe ulës të kolesterolit.
• Kombinimi një filxhan çaj me luleradhiqe + artiçoke në mëngjes, esëll, nxit bilën dhe mbron nga problemet e temthit.
Pse po quhet “ilaçi i heshtur i tretjes”?
• Sepse pastron trupin në mënyrë natyrale, pa efekte anësore të rënda.
• Ka potencial të madh për të parandaluar gurët e temthit.
• Jep energji dhe lehtësi që në mëngjes, duke rregulluar tretjen ditë pas dite.
Luleradhiqja dhe artiçoka nuk janë vetëm bimë të zakonshme, por një kombinim terapeutik që po kthehet në trend botëror për ata që vuajnë nga temthi dhe problemet e mëlçisë.
Shumë persona me çrregullime të tiroides ndjekin programe stërvitore të përgjithshme, duke pritur të njëjtat rezultate si të tjerët.
Një gotë ujë mund të mos mjaftojë. Kur organizmi humbet me shpejtësi lëngje nga diarreja, të vjellat apo temperaturat e larta, bashkë me ujin humbet edhe elektrolite të rëndësishme.
Drithërat e mëngjesit, pijet “dietike”, snack-et proteinike dhe produktet “low fat” po analizohen gjithnjë e më shumë nga studiuesit për ndikimin real në shëndetin metabolik. Një seri studimesh dhe investigimesh ndërkombëtare kanë ngritur shqetësime mbi ushqimet ultra të përpunuara (Ultra-Processed Foods – UPFs), kategori ku hyjnë shumë produkte të njohura që reklamohen si praktike apo …
Çrregullimet e tiroides mund të ndikojnë drejtpërdrejt në mënyrën si trupi përdor glukozën dhe insulinën, duke rritur rrezikun për rezistencë ndaj insulinës dhe diabet tip 2. Studimet e fundit tregojnë se si hipotiroidizmi, ashtu edhe hipertiroidizmi, lidhen me ndryshime në metabolizmin e sheqerit dhe ndjeshmërinë ndaj insulinës.
