Më poshtë janë 5 probleme (jo 7) që hasen shpesh në këtë “zinxhir” tiroide–zorrë:
1) Refluksi (GERD)
Refluksi raportohet shpesh te personat me Hashimoto. Jo gjithmonë lidhet me “acid të tepërt”; te disa mund të ketë edhe aciditet të ulët, që e prish tretjen dhe e bën stomakun “të ngadaltë”.
Çfarë mund të sjellë:
• tretje më të dobët
• mungesa ushqyese me kalimin e kohës
• çrregullim të balancës bakteriale
2) Acid i ulët në stomak
Kur acidi i stomakut është i ulët, prishet shpërbërja e ushqimit dhe aktivizimi i disa hapave të tretjes. Kjo mund të rrisë rrezikun për mungesa dhe për probleme në zorrë.
Mund të lidhet me rritje rreziku për mungesë të:
• Vitaminës B12
• Vitaminës D
• Kalciumit
• Magnezit
Gjithashtu mund të rrisë rrezikun për infeksione të zorrëve dhe për çrregullime si SIBO/SIFO (mbirritje bakteriale/maja në zorrën e hollë).
3) Infeksioni me Helicobacter pylori
H. pylori është bakter që mund të shkaktojë inflamacion të stomakut dhe ulçera. Disa studime sugjerojnë se, te disa individë, mund të veprojë si faktor nxitës në shfaqjen/aktivizimin e Hashimoto-s.
Shenja të mundshme: djegie, fryrje, ndjesi rëndese pas ushqimit, nauze, erë e keqe nga goja (jo gjithmonë).
4) Malabsorbimi (mos-përthithja)
Kur ushqimi nuk tretet si duhet, trupi nuk përthith vitaminat dhe mineralet siç duhet. Kjo shpesh shoqërohet me:
• lodhje të shtuar
• dobësi
• përkeqësim të gjendjes së përgjithshme (dhe ndonjëherë edhe të simptomave të tiroides)
Në këto raste shpesh kërkohet mbështetje me mikronutrientë specifikë, por idealisht pas vlerësimeve/laboratorëve.
5) Sëmundja celiake & ndjeshmëria ndaj glutenit
Gluteni mund të përkeqësojë simptomat te një pjesë e njerëzve me Hashimoto. Shumë individë raportojnë përmirësim me:
• ulje të glutenit, ose
• eliminim të përkohshëm
Por kjo nuk është rregull absolute për të gjithë. Nëse dyshohet celiakia, testimi duhet bërë në mënyrë korrekte (dhe zakonisht para se të hiqet gluteni për një kohë të gjatë).
Kur duhet të kërkosh ndihmë mjekësore
Nëse ke: rënie peshe pa arsye, anemi të përsëritur, gjak në feçe, dhimbje të forta, të vjella të shpeshta, urth që s’qetësohet, ose lodhje ekstreme—mos e zvarrit. Këto kërkojnë vlerësim.